Turystyka Gniezno
Powrót

Rowerem




Folder w formacie e-book


Ślady GPS - szlaków rowerowych Mapy szlaków (wersje do druku)


Na dwóch kółkach…

Turystyka rowerowa cieszy się w Polsce niesłabnącym zainteresowaniem od lat. Nie jest to nic dziwnego, biorąc pod uwagę korzyści płynące z takiego sposobu spędzania wolnego czasu. Jeżdżąc rowerem nabieramy kondycji, poprawiamy funkcjonowanie układu oddechowego i krążenia, możemy się także doskonale odstresować. Jazda poza miastem pozwala dodatkowo cieszyć się świeżym, czystym powietrzem, którego zwykle często nam brakuje. Warto również zauważyć, że w wielu wypadkach korzystanie z „dwóch kółek” pozwala trafi ć w miejsca, do których ciężko jest się dostać w każdy inny sposób.


Na szlaku…


Dostrzegając potencjał terenów Pojezierza Gnieźnieńskiego, samorząd Powiatu Gnieźnieńskiego podjął się w latach 2011–2013 wytyczenia oraz oznakowania szlaków rowerowych. Powstało w ten sposób pięć tras o różnorodnej długości oraz stopniu trudności. Każda z nich zaczyna się na gnieźnieńskim rynku i prowadzi przez najpiękniejsze i najciekawsze zakątki powiatu. Dzięki zaplanowaniu dodatkowych łączników szlaki mogą zostać skrócone, przez co stają się bardziej dostępne np. dla rodzin z dziećmi.

Zastosowane przy tej okazji oznakowanie jest zgodne z obowiązującymi przepisami i opiera się na znakach wyrysowanych na tabliczkach, które przymocowane są do elementów istniejącej już infrastruktury drogowej, lub malowanych bezpośrednio na drzewach, płotach itp. Na każdym z nich znajduje się rysunek przedstawiający rower, a także dodatkowy symbol: prostokąt informuje o obecności na danej trasie, kółko o jej początku lub końcu, natomiast strzałka wskazuje kierunek skrętu. Z koloru drugiego z elementów odczytamy także, na którym szlaku obecnie się znajdujemy.

Szlak czerwony – długość 47,6 km


Szlak czerwony


Poznawanie historii to nie tylko czytanie książek, czy oglądanie eksponatów muzealnych. Wyruszając w rowerową podróż szlakiem czerwonym, z wysokości siodełka będziemy mogli poznać najważniejsze zabytki związane z początkami Państwa Polskiego. Start zaplanowano niemal u stóp gnieźnieńskiej katedry, a to dopiero początek…
 


Trasy Powiatu Gnieźnieńskiego nadają się także na rodzinne przejażdżki.

 


Wszystkie szlaki mają swój początek i koniec na gnieźnieńskim rynku.


Wyznaczona trasa przebiega przez północno- -zachodnią część Powiatu Gnieźnieńskiego i obejmuje fragment terenów Lednickiego Parku Krajobrazowego. Najwięcej atrakcji zapewni nam z pewnością jej środkowy odcinek. Jadąc wzdłuż Jeziora Lednickiego, w którego wodach według wielu naukowców odbył się chrzest Polski, docieramy między innymi na Pola Lednickie – miejsce corocznych spotkań młodzieży oraz do Dziekanowic, gdzie znajduje się największy w Wielkopolsce skansen etnografi czny. W tym miejscu warto również zboczyć minimalnie ze szlaku, by zobaczyć Ostrów Lednicki z ruinami palatium księcia Mieszka i pobliskie Muzeum Pierwszych Piastów.
 


Brama wjazdowa na Ostrów Lednicki.

 


Palatium księcia Mieszka na Ostrowie Lednickim.


Wyjazd z Gniezna zaplanować można na dwa sposoby – w zależności od której strony zdecydujemy się rozpocząć pętlę. Wariant 1 prowadzi ul. Kłeckoską oraz Żerniki, do miejscowości Piekary, natomiast wariant 2 ul. Powstańców Wielkopolskich do wsi Obora, gdzie znajduje się także zjazd pozwalający skrócić trasę.


Malowniczo położony nad jeziorem kościółek w Waliszewie.


Co jeszcze w okolicy szlaku…

  • Dębnica: drewniany kościół z XVIII wieku
  • Waliszewo: rzeźba Karczmarza (element szlaku Mitów i Legend Powiatu Gnieźnieńskiego); drewniany kościół z XVIII wieku
  • Imiołki: stanica harcerska
  • Rybitwy: dworek z XIX w.; chata z XVIII w.; drewniany wiatrak
  • Rzegnowo: dwór z XIX w.

 


Zły Karczmarz czeka na swoje ofi ary tuż przy drodze prowadzącej z Gniezna do Kiszkowa.


Dodatkowo w miejscowościach: Pola Lednickie; Skrzetuszewo; Rzegnowo; Waliszewo znajdują się wiaty wypoczynkowe będące elementem szlaku św. Jakuba, które zostały zbudowane z inicjatywy władz Powiatu Gnieźnieńskiego w ramach projektu unijnego realizowanego w latach 2010–2011.

Szlak niebieski – długość 65 km

Jest to szlak dla ludzi wytrwałych, dla których sama jazda rowerem to za mało. Zanim jednak zdecydujemy się zejść z naszych „dwóch kółek” by skorzystać z innych atrakcji pamiętajmy, że sił musi nam starczyć jeszcze na drogę powrotną.
 


Latem plaża w Skorzęcinie zapełnia się wczasowiczami.


Szlak niebieski przebiega w pobliżu licznych jezior, dlatego warto się na niego wybrać w okresie letnim, gdy pogoda pozwala już na zażywanie kąpieli. Taka forma odpoczynku może okazać się naprawdę zbawienna, ponieważ niektóre etapy trasy, choć niezwykle malownicze, bywają ciężkie do pokonania. Mniej więcej w połowie pętli dociera się do znanego w kraju, Ośrodka Sportowo Rekreacyjnego Skorzęcin nad Jeziorem Niedzięgiel, gdzie można dodatkowo posilić się w jednej z licznych restauracji, czy barów. Do dyspozycji turystów pozostaje także bogata oferta wypożyczalni sprzętu wodnego, boiska sportowe, itp.
 


Szlak niebieski


Zaczynając podróż na gnieźnieńskim rynku możemy udać się ul. Farną, koło zabytkowego kościoła św. Trójcy, w kierunku ulicy Wierzbiczany i wsi o tej samej nazwie. Drugim rozwiązaniem jest przejazd ul. Jeziorną i Dalkowską do wiaduktu kolejowego, a dalej ul. Witkowską do wsi Osiniec. Łącznik skracający trasę znajduje się między miejscowościami Lubochnia i Kujawki.
 


Przy skorzęcińskiej leśniczówce stoi rzeźba związana z legendą Paula Redlicha, który wielce zasłużył się lokalnym lasom.


Co jeszcze w okolicy szlaku…

  • Skorzęcin: zabytkowy dwór z XIX wieku; rzeźba leśniczego Redlicha – opiekuna lasu i jego mieszkańców (element szlaku Mitów i Legend Powiatu Gnieźnieńskiego)
  • Ostrowite Prymasowskie: neoklasycystyczny kościół z XIX wieku

 


Ośrodek w Skorzęcinie żyje przez całą dobę.


W miejscowości Miaty znajduje się kolejna wiata wypoczynkowa w ramach szlaku św. Jakuba.


Przejazd przez malownicze lasy daje dodatkową okazję na odpoczynek.


Szlak żółty – długość 49 km


Szlak żółty


Podróżowanie szlakiem żółtym jest bardzo przyjemne i nie powinno sprawić nikomu poważniejszych problemów. Przez większość czasu prowadzi on mało ruchliwymi drogami asfaltowymi, natomiast odcinki szutrowe charakteryzują się raczej niskim stopniem trudności. Na jego trasie natrafi ć można na kilka mało znanych, osobliwych atrakcji Powiatu Gnieźnieńskiego, które stanowić będą dobry pretekst do zrobienia krótkiego postoju. Odcinek pomiędzy Wierzycami a Czerniejewem wiedzie poprzez piękny kompleks Lasów Czerniejewskich, a jego pokonywanie największą przyjemność sprawia latem, gdy korony drzew dają schronienie przed promieniami słońca. W samym Czerniejewie, koniecznie zobaczyć należy okazały kompleks pałacowy oraz kościół z XVI w. wraz obeliskiem ks. Onufrego Kopczyńskiego – twórcy gramatyki i języka polskiego.
 


Okazały front pałacu w Czerniejewie.

 


Czytelne oznakowanie z pewnością ułatwi turystom orientację w terenie.


Wyjazd z gnieźnieńskiego rynku zaplanowany został promenadą dookoła jeziora Jelonek i dalej ulicami: Cienistą i Orzeszkowej – w kierunku wsi Dalki. Z drugiej strony natomiast do miasta prowadzi szutrowa droga rowerowa. Łącznik skracający trasę przebiega przez miejscowości Pawłowo i Kosmowo.
 


Miejsce lądowania papieża Jana Pawła II w 1979 roku.

 


Tablica pamiątkowa, a za nią pozostałości oryginalnych macew.


Co jeszcze w okolicy szlaku…

  • Gębarzewo: Leśny Ośrodek Edukacji Ekologicznej i Rekreacji „Poligon”; głaz upamiętniający miejsce lądowania papieża bł. Jana Pawła II w 1979 roku
  • Kosmowo: dwór z XIX wieku
  • Czerniejewo (poza terenem zabudowanym, droga wylotowa na Wrześnię): zrekonstruowane pozostałości cmentarza żydowskiego
  • Bure: drewniane zabudowania gospodarstwa – pozostałości osadnictwa Olęderskiego
  • Leśniewo: obelisk upamiętniający hrabiego Skórzewskiego – jednego z właścicieli dóbr czerniejewskich.


Szlak zielony – długość 45 km


Szlak zielony


Szlak zielony zdecydowanie polecić można osobom, które podczas rowerowych wypraw poszukują przede wszystkim ciszy i spokoju, ponieważ większa jego część poprowadzona została przez tereny leśne lub rolnicze. Na uwagę zasługuje przede wszystkim odcinek wysunięty najdalej na północ, który znajduje się w malowniczym kompleksie Lasów Królewskich i wiedzie między kilkoma niewielkimi jeziorami. Główna pętla, szczególnie w pobliżu jeziora Głęboczek, jest przeznaczona dla wytrawnych rowerzystów. Można tam zmierzyć swe siły pokonując liczne przeszkody w postaci porastających ścieżkę roślin, zalegających liści, błota oraz nadszarpniętej przez ząb czasu kładki. Zostanie to nam jednak wynagrodzone pięknymi widokami na dolinę rzeki Wełna. Dla miłośników spokojnej, rekreacyjnej jazdy, stworzona została dodatkowo odnoga szlaku oznaczona cyfrą „2”. Pozwala ona ominąć niewygodne dla niektórych przeszkody i spokojnie cieszyć się, szerokimi leśnymi drogami.
 


Zabytkowy pałac w Zdziechowie dziś pełni funkcję szkoły.


W okresie jesiennym rowerzystów pokonujących szlak nie powinien zdziwić widok ludzi wyposażonych w przysłowiowy kozik, wiadro lub koszyk, ponieważ okoliczne lasy są od lat uważane za wyjątkowo bogate w różne gatunki grzybów. Wśród zabytków natomiast na uwagę z pewnością zasługuje okazały pałac w Mielnie, wybudowany na początku XX wieku przez ród Wendorffów, wraz z parkiem oraz kaplicą. Ta sama rodzina zarządzała zresztą przez wiele lat także innym dworem znajdującym się na szlaku, tyle że w miejscowości Zdziechowa.


Znajdująca się w pobliżu jeziora kaplica rodziny Wendorffów.


Miasto opuszczamy jadąc z Rynku w dół ul. Tumską. Po przejechaniu kolejnych kilku śródmiejskich uliczek docieramy w okolice stacji paliw, gdzie znajduje się zjazd na promenadę wzdłuż Jeziora Winiary. Dalej kierujemy się ul. Zamiejską i Wełnicką, by dotrzeć ostatecznie do ul. Orcholskiej. Wjazd do miasta wyznaczony został natomiast ul. Górną, od której poprowadzony został niewielki objazd, dzięki któremu unika się natężonego ruch samochodowego.
 


Pomnik upamiętniający ofi ary Powstania Wielkopolskiego.


Co jeszcze w okolicy szlaku…

  • Zdziechowa – pomnik Powstańców Wielkopolskich

 


Takie widoki cieszą oczy.


Szlak szary – długość 59 km


Szlak szary


Szlak szary jest kolejną propozycją wycieczki, na którą warto się zdecydować w szczególności przy ładnej pogodzie. Jeśli bowiem niebo nie będzie zasnute chmurami i unikniemy mgły, z pewnością uda się nam zobaczyć więcej niż moglibyśmy się spodziewać…
 


Pamiątkowa tablica znajdująca się w miejscu narodzin Hipolita Cegielskiego.


Szlak prowadzi przez północno-wschodnią część Powiatu Gnieźnieńskiego, jedynie na krótkim odcinku wychodząc za jego granice i wkraczając na tereny Województwa Kujawsko – Pomorskiego. Na jego trasie spotkać można wiele ciekawych miejsc, jednak dwa z nich z całą pewnością zasługują na wyróżnienie. Pierwsze to 12 metrowa wieża widokowa w miejscowości Duszno, z której szczytu dojrzeć można obiekty nawet tak oddalone jak bazylika w Licheniu, czy kominy elektrowni w Pątnowie. By nacieszyć się tymi widokami trzeba się jednak sporo natrudzić, ponieważ drewniana konstrukcja posadowiona została na jednym z najwyższych wzniesień Wielkopolski – Wale Wydartowskim (167 m n.p.m.).


Dwór w Kruchowie to jeden z wielu mało znanych zabytków Powiatu Gnieźnieńskiego.


Kilka kilometrów dalej szlak prowadzi do Trzemeszna, miasta znanego przede wszystkim z tradycji świętowojciechowych.
 



Bazylika w Trzemesznie to jedna z atrakcji Szlaku Piastowskiego.


W jego centrum znajduje się piękna bazylika z zachowanymi elementami romańskimi - dwoma kolumnami oraz fragmentami murów. Jej wnętrze najlepiej podziwiać w słoneczne dni, gdy naturalne światło dostaje się do środka przez przeszkloną kopułę. Jeśli ilość atrakcji spowoduje, że konieczne będzie zaplanowanie dłuższego odpoczynku, śmiało można to zrobić w jednym z dwóch ośrodków wypoczynkowych znajdujących się nad jeziorami w miejscowościach Jankowo Dolne i Gołąbki. Przez pierwszą z nich przebiega także łącznik skracający trasę.


Kuźnia w Wydartowie przyciąga uwagę swoim nietypowym wyglądem.


Gnieźnieński rynek opuścić można kierując się w stronę osiedla mieszkaniowego Winiary (analogicznie jak w przypadku szlaku zielonego), jednak zamiast skręcać na promenadę dookoła jeziora, dojeżdżamy do ul Orcholskiej. Drugą opcją jest przejazd ulicami Chrobrego i Pocztową aż do Parku Miejskiego, i dalej do ul. Wierzbiczany.


Kościół św. Doroty w Dusznie powstał w połowie XIX wieku, jednak ołtarz główny jest o przeszło 100 lat starszy.


Co jeszcze w okolicy szlaku…

  • Strzyżewo Kościelne: zabytkowy kościół z połowy XIX wieku
  • Ławki: dom – miejsce narodzin Hipolita Cegielskiego
  • Kruchowo: renesansowo-barokowy dwór otoczony parkiem
  • Wydartowo: neogotycka kuźnia z połowy XIX wieku;
  • Duszno: neogotycki kościół z XIX wieku z częściowo starszym wyposażeniem
  • Trzemeszno: pomnik Jana Kilińskiego, XVIII-wieczny budynek Kolegium Trzemeszeńskiego

 


Punkt widokowy w Dusznie wyposażony został także w wiatę z ławkami, dzięki czemu można tu wygodnie odpocząć.


ABC bezpiecznego rowerzysty

Aby rowerowe wycieczki sprawiały nam przyjemność i jednocześnie były bezpieczne, warto stosować się do kilku podstawowych reguł:

  1. Na rowerze musisz czuć się komfortowo, dzięki czemu będziesz mniej zmęczony i lepiej skupisz się na drodze. Korzystając z wypożyczalni, o ile oferuje ona różne modele rowerów, powinniśmy szukać egzemplarza najlepiej dopasowanego do nas pod względem wielkości ramy itd. Musimy się też zastanowić, jak i gdzie chcemy jeździć, żeby wiedzieć czy bardziej odpowiedni będzie rower miejski, czy może górski. Poruszając się własnym jednośladem pamiętajmy, aby zwrócić uwagę na poprawne ustawienie siodełka, kierownicy itp. Ogólnie przyjąć można (choć jest to sprawa dość indywidualna), że siodełko najlepiej jest ustawić na wysokości bioder, tak aby siedząc na nim podczas pedałowania noga pozostawała lekko zgięta w kolanie przy jej ułożeniu w najniższym punkcie.
     
  2. Pamiętaj, aby regularnie kontrolować stan techniczny roweru. Dzięki temu jazda będzie bezpieczniejsza, a nasz pojazd dłużej nam posłuży. Nie zaniedbujmy więc systematycznego smarowania elementów ruchomych (łańcuch, zębatki), pamiętajmy o sprawdzaniu poziomu powietrza w oponach uwzględniając zasadę „im twardsza opona tym mniejsza amortyzacja”, stanu zużycia hamulców itd. Raz na jakiś czas dobrze jest też oddać rower w ręce specjalisty, który wykona bardziej skomplikowane operacje.
     
  3. Ubieraj się wygodnie, pamiętając jednak o bezpieczeństwie. Najważniejszym elementem naszego ubioru powinien być zawsze kask. Odpowiednio dobrany model nie będzie wywoływać dyskomfortu, natomiast w razie ewentualnej kolizji może uratować nas z poważnych opresji. Poza tym warto pomyśleć o ochraniaczach na kolana oraz łokcie (szczególnie, gdy wybieramy się w teren). Baczną uwagę należy zwrócić na części odzieży, które mogą wplątać się w zębatki, np. sznurowadła, ściągacze od nogawek spodni itd. Ogólnie trzymajmy się zasady „na rower nie ma złej pogody – jest tylko złe ubranie”.
     
  4. Bądź widoczny. Wiele można zarzucić kierowcom samochodów, jednak kwestia bezpieczeństwa na drodze jest wspólną sprawą wszystkich uczestników ruchu. Obowiązkiem każdego rowerzysty jest więc zaopatrzyć się w odpowiedni zestaw oświetlenia, dzięki któremu inni będą mogli zobaczyć go odpowiednio szybko i zdążyć zareagować. Poza obowiązkowym światłem przednim (białym) oraz tylnym (czerwonym) istnieje wiele dodatkowych rozwiązań, zwiększających naszą widoczność na drodze. Swoją rolę spełniają chociażby odblaski montowane między szprychami kół (widać je dobrze z boku – np. podczas skręcania). Coraz częściej na drogach można spotkać także osoby używające odblaskowych kamizelek.


    Z innej perspektywy…

  5. Zabezpiecz rower przed kradzieżą. Będąc w podróży, warto dobrze zastanowić się nad wyborem odpowiedniego miejsca parkingowego. Znalezienie go pod okiem miejskiego monitoringu lub w wyjątkowo ruchliwym punkcie, to już połowa sukcesu. Kolejną istotną kwestią, jest samo fi zyczne zabezpieczenie roweru. Na rynku dostępnych jest wiele różnego typu rozwiązań: od powszechnie znanej (i równie często krytykowanej) stalowej linki, poprzez łańcuchy z kłódką, czy U – locki. Pojazd najlepiej przymocować do specjalnego stojaka, lub gdy nie ma takiej możliwości, do innego stabilnie osadzonego obiektu. Zapięcie powinno obejmować przynajmniej ramę roweru, a najlepiej także jego koło.
     
  6. Przestrzegaj przepisów ruchu drogowego. Obowiązują nas one w równym stopniu co innych uczestników ruchu, choć nie zawsze brzmią tak samo. Jeśli więc nie jesteś pewny swojej wiedzy, warto poświęcić kilka chwil na jej odświeżenie. Szczególnie tyczy się to osób, które wsiadają na rower po dłuższej przerwie, a jednocześnie na co dzień nie są kierowcami innych pojazdów. Jeżeli jest to możliwe, dla własnego bezpieczeństwa unikaj dróg z otwartym ruchem samochodowym. Zawsze wybieraj drogę alternatywną o mniejszym natężeniu ruchu.
     
  7. Zachowuj się kulturalnie wobec innych. Choć na ulicach nie brakuje sytuacji, które mogą wyprowadzić nas z równowagi, zawsze starajmy się trzymać nerwy na wodzy. Pamiętajmy, że błędy popełniamy wszyscy i za chwilę to my możemy usłyszeć pod swoim adresem kilka cierpkich słów. Jednocześnie uwagi przekazywane w sposób spokojny i z uśmiechem na twarzy zawsze przynoszą lepszy skutek. Miej świadomość, że na drodze, rowerzysta jest najsłabiej chronionym uczestnikiem ruchu.